Villa Wolff

Het dak, in slechte staat, werd vervangen door een nieuwe constructie met verbeterde isolatie, draagkracht voor zonnepanelen en een groendak. De vorm volgt het silhouet van het oorspronkelijke dak en verwijst zo naar de architectuurtaal van de jaren 50. Tegelijkertijd is het dak geoptimaliseerd voor regenwateropvang.

Het huis heeft een comfortabele en veerkrachtige klimaatstrategie. Een warmtepomp en verbeterde isolatie worden gecombineerd met een zuidgeoriënteerde uitkraging die oververhitting in de zomer voorkomt, maar de lage winterzon binnenlaat. Het groendak draagt bij aan biodiversiteit en zorgt voor een stabiele binnentemperatuur.

De ruimtelijke ingrepen zijn afgestemd op het dagelijks leven van de bewoners. De nieuw toegevoegde verdieping fungeert als privé-slaapverdieping, terwijl de begane grond ruimte biedt aan wonen, thuiswerken en logeren.

Alle ruimtes zijn gericht op de zuidelijke tuin en het omliggende bos, ook aan de voorzijde, waardoor binnen en buiten naadloos met elkaar verweven raken. Grote ramen bieden uitzicht van bladerdak tot bosgrond, zodat de bewoners de seizoensveranderingen ook ervaren terwijl ze thuiswerken.

Biobased materialen staan centraal in de renovatie. De constructie is houtbouw, net als alle buitenkozijnen. Kalkhennep is op twee verschillende manieren toegepast, zowel als isolatie als in massieve buitenwanden. Het gebruik van hennep – een materiaal dat CO₂ opslaat – onderstreept de ambitie van Superuse om de milieu-impact van gebouwen te verlagen, met nadruk op embodied carbon.

Het project werd ook een samenwerkingsproces. Onder begeleiding van de kalkhennepaannemer hielpen zowel de bewoners als het Superuse-team op locatie met het stampen van kalkhennep, waardoor de bouw een collectieve bouwervaring werd.

Familie Wolff

Superuse (Jeroen Bergsma en Tslil Strauss)

Superuse (Paul Helmond) en LMDesign

Ikaabee

Nobel Klimaatadvies

Annerie van Daatselaar

Frank Hanswijk